Logoklein (Small)

 

PRIKKELBARE DARM SYNDROOM BELANGENVERENIGING

Herstel

Egel therapieDatum: 01-09-2016

Barbara Kwasna

In mijn vorige column (Prikkels maart 2016) vertelde ik over mijn terugval van PDS. Dat leek het in het begin tenminste te zijn. In de periode daarvoor veranderde er heel veel bij mijn werkgever. Noodzakelijke, door de overheid bepaalde hervormingen, een reorganisatie en een reeks verplichte scholingen zorgden ervoor dat ik veel moest werken en weinig privétijd overhad. Het was onmogelijk voor mij om rust en regelmaat te houden. Mijn werkbelasting was aanzienlijk toegenomen en dat alles leidde tot langdurige stress. De MDL-arts nam het zekere voor het onzekere en deed onderzoek. Maar zowel op de echo van mijn buik als bij controle van de ontstekingswaarden in mijn bloed was niets afwijkends te zien. Ik kreeg drie behandelopties om uit te kiezen: hypnotherapie, het FODMAP-dieet en antidepressiva. Ik koos voor hypnotherapie.

Na ongeveer twee weken was mijn eerste afspraak bij de hypnotherapeut voor een intakegesprek. Ik was erg onzeker. Tachtig procent van de patiënten reageert wel op hypnotherapie, maar de overige twintig procent niet. Tot welke groep ga ik straks behoren? Wanneer ga ik iets merken? Volgens de therapeut kon ik op zijn vroegst pas na zes weken iets verwachten. Dat leek mij een onoverkomelijk lange tijd, gezien mijn hevige buikpijn, onvoorspelbare darmkrampen en uitputtingsklachten. Na ongeveer twee maanden kon ik mij wat meer ontspannen en... bleek de hypnotherapie voor mij niet te werken. Het is echter geen verloren tijd geweest. Ik heb nuttige inzichten opgedaan die invloed hebben gehad op mijn vervolgstappen en die mij nu ondersteunen bij mijn darmmanagement.

Ik had mij tegelijkertijd ook bij een bekkenbodemfysiotherapeut aangemeld. Stress kan invloed hebben op de spieren in het bekkenbodemgebied en een pijnlijke darm werkt vanzelf als een lokale bron van stress. De therapeut gaf me een zeer gevarieerd traject op maat. Hij heeft mij vooral geleerd mijn buik en bekkenbodem weer te ontspannen. Dat hielp om mijn buikklachten beter te hanteren en te verdragen. Hij heeft mij ook begeleid bij het weer opbouwen van mijn lichamelijke conditie, die door de situatie sterk achteruitgegaan was. Ik profiteer daar nog steeds van.

Tijdens de laatste sessie kreeg ik van mijn hypnotherapeut een cd over chronische stress; dat was echt een eyeopener. Langdurige stress heeft invloed op de bijnierfunctie en leidt tot ontregeling van de hormoonbalans. De darmen zijn zeer gevoelig voor hormonen. Mijn verergerde PDS-klachten bleken niet het kernprobleem, maar een signaal en gevolg van de hormonale disbalans in mijn lichaam. Het etiket PDS werkte die diagnose juist tegen. Eindelijk begreep ik het bijzonder onvoorspelbare karakter van mijn darmkrampen. ‘PDS-gerelateerde darmklachten als symptoom van’ is niet opgenomen in de medische standaarden. En zolang dat zo blijft, zullen protocolgerichte artsen daaraan geen aandacht besteden. Als dat wel bij mij was herkend, had dat invloed gehad op het verloop van mijn medische traject en mijn re-integratie op het werk, die ik nu beide niet het stempel ‘medisch’ waardig acht. En natuurlijk mijn hormoonhuishouding.

Op dit moment probeer ik bewust meer tijd in mijn wekelijkse rooster te reserveren voor ontspannende activiteiten en gedurende de dag las ik regelmatig microbreaks in. De tijd zal leren of het de juiste weg is, want van medische ondersteuning is nog steeds geen sprake.

 

Terug naar Columns