Logoklein (Small)

 

PRIKKELBARE DARM SYNDROOM BELANGENVERENIGING

Diëten, diëten, diëten

01-06-2017

Katja van Meurs

Prikkels, juni 2017

In mijn vorige column heb ik verteld over mestcellen. Ik heb er een teveel van in mijn maag en, na het uitsluiten van mastocytose, werd ik doorgestuurd naar een allergoloog. Ik kwam bij een vriendelijke, kordate vrouw met een Servisch accent terecht. Ze nam de tijd voor me en vroeg naar mijn geschiedenis met PDS en natuurlijk mijn voedselinname en de daarmee samenhangende klachten.

Ik vond het fijn om er zo uitgebreid over te kunnen praten met het idee dat deze arts me ging helpen. Privé voel ik me soms bezwaard, omdat ik vaak onmacht hoor in de reacties die ik krijg. Mensen komen met ‘adviezen’ aanzetten als: “Eet eens vaker olijven, die zijn echt goed voor je!” Of ze roepen: “Er moet toch een medicijn voor zijn?” Terwijl ik al Duspatal en Ranitidine gebruik en ik van alles heb geprobeerd, zoals pepermuntoliecapsules, antihistaminemedicijnen, probiotica, enzovoort. Soms lijken mensen te denken dat ik niet goed genoeg mijn best doe. “Heb je alles wel goed benoemd bij de arts?” Ik ben toch geen klein kind! Mensen kunnen het ook niet goed verdragen als de oorzaak niet hapklaar bekend is. Het maakt allemaal dat ik extra mijn best moet doen om uitleg te geven over mijn gezondheidssituatie. Dat maakt me vaak moe, zeker als ik voel dat de ander (weer) niet goed luistert.

Bij de allergologe hoefde ik echter geen uitleg te geven over PDS en wat ermee samenhangt, ze begreep het al. Ik mocht vertellen over de pijn die ik had. Ik voelde me gehoord, dat maakte dat ik wat emotioneel werd. Ze stuurde me door naar een gespecialiseerde diëtist, verbonden aan het ziekenhuis en de allergologieafdeling. Ik moest een week een eetdagboek en mijn klachten bijhouden.

Aangezien ik het FODMAP-dieet heb gevolgd, weet ik al vrij goed wat ik wel en niet kan verdragen. Ik gaf zelf al bij de allergologe aan dat lactose een boosdoener is en ik al lactosevrij eet en drink. Ik heb een lactosetest gedaan waarbij ik nuchter in het ziekenhuis moest verschijnen. Eerst werd er bloed afgenomen. Daarna moest ik mierzoete hete thee drinken, een half uur wachten, weer bloedprikken, weer een half uur wachten, weer bloedprikken. De uitslag: mijn lichaam kan niets met lactose. Dat verklaart ook dat zelfs als ik lactosevrij eet en drink, ik nog last kan krijgen.

Nu gebruik ik lactasepilletjes (die bevatten het enzym dat lactose afbreekt in de dunne darm). Dit geeft een veilig gevoel als ik toch besluit iets te nemen met lactose! Fructose (vruchtensuiker) is ook een boosdoener. Ik krijg nog een test voor de fructose, al gebruik ik sinds kort ook capsules met het enzym xylose isomerase. Ik heb het al een paar keer geprobeerd en het helpt wel! Kan ik ook een keertje een ijsje eten met kersensmaak en stukjes echte kersen! Heerlijk. Ik kijk nu ook uit met producten die kunnen zorgen dat er histamine vrijkomt, zoals bijvoorbeeld varkensvlees. Diëten, diëten, diëten: het is vermoeiend, maar loont wel!